Ben Bodrumla on beş-on altı yaşlarımda tanıştım. Babam, Bodrumda iş yapmaya başlamıştı ve ben de ona yardım etmek için yanındaydım. Mustafa abi, asıl namıyla ''Gıvırcık Musto'' ya da ''Gıvırcık usta'' benim Bodrumda ilk tanıdığım adamlardan biriydi. Babamın en yakın dostuydu. Yabancıların, yani Bodruma dışarıdan gelenlerin, bu güzel memlekette tatil haricinde bulunmasına, iş yapmasına pek sıcak yaklaşılmadığı zamanlardı. Mustafa abi ise tam tersi sıcacık, dost, yardımcı, öğretmen bir adamdı. Öğretmen diyorum çünkü Mustafa abi ile denize çıktığınızda, gayıkta öyle hiç bir iş yapmadan oturup mal mal gezemezdiniz. İlla ki size bir iş verir, iskotanın ucundan tutturur, tramola ya da kavança atarken neyin ne olduğunu anlatır, ne yapılması ne yapılmaması gerektiğini uygulamalı gösterirdi. Yani siz farkına varmadan damarınıza deniz enjekte ederdi. 

 Senelerce Bodruma her gelişimde, hangi mevsim olursa olsun uygun havada tabii, illa ki onunla yelkene çıkıp, Ada Boğazını şöyle bir dönüp, sonra sınırları zorlayarak İstanköy'ün limanına bir el ederdik. Benim için Baba yarısıydı. Denizle tanışma sebebimdi. 

Şimdi Babam da, Mustafa abi de bizim bilmediğimiz başka bir alemde ama eminim ki aynı mavi başka bir denizde, her zaman yaptıkları gibi birbirlerine bulaşıp takılarak yelkendeler. 

Rüzgarınız bol olsun Gocamanlar...